Vojka je veoma staro naselje koje se u pisanim dokumentima pominje prvi put još 1416.godine. Poznata je bilo kao naselje na sred puta, sa velikim brojem vetrenjača.
Danas se uspomena na vetrenjače čuva u grbu sela.
Ono što Vojku i Vojčane izdvaja od drugih naselja je i to što su bili poznati graničari ali i vinogradari, još od vremena vladavine Leopolda i Marije Terezije, Austro – Ugarskih monarha, od kojih su dobili vinograde u današnjim Čortanovcima, na obroncima Fruške gore, koje i danas čuvaju mnoge porodice.
Tu je i više lokaliteta iz vremena Rimske imperije, kada je preko Vojke išao glavni drum od Sirmijuma ka Taurunumu i Singidunumu.
Znameniti Turski putopisac Evlija Čelebija je ostavio zapis u svojoj knjizi da je konačio u svratištu Vojka, gde je bila značajna postaja za zamenu konja i odmor putnika na drumu od Beča do Carigrada i tako redom, do današnje Vojke.
Vojka je u dvadesetom veku bila najveće srpsko selo u Sremu.
Vojka ima povoljan geografski položaj jer leži u Ravnom – ruzmarinskom Sremu, na razdaljini od oko dvadesetak kilometara od reke Dunav i oko tridesetak kilometara od reke Save.
Preko pet hiljada stanovnika se zahvaljujući izrazito plodnom zemljištu bavi poljoprivredom, ili je zaposleno u selu, Staroj i Novoj Pazovi, Beogradu i Novom Sadu.
Zahvaljujući povoljnim prirodnim i geografskim uslovima selo se solidno razvijalo, a značajniji priraštaj stanovništva je donelo doseljavanje sedamdesetih godina, i prirodni priraštaj stanovništva u narednim decenijama.
U skladu sa svojom veličinom i uređenošću, Vojka ima skoro svu neophodnu infrastrukturu za kvalitetan život: od škole, sportskih objekata gde se ističe sportska hala, ambulante, doma kulture, pošte, do lovačkog doma, vrtića, sportskih klubova i kulturnih oraganizacija i udruženja.
Foto: Opština Stara Pazova
